Sinds de invoering van de Wet Werk & Zekerheid (WWZ) in 2015 is de werkgever de transitievergoeding óók verschuldigd als de werkgever een werknemer wegens langdurige arbeidsongeschiktheid (na 104 weken) wil ontslaan. De overheid wil vergoedingen beschikbaar stellen.

Hoe is het nu geregeld?

De transitievergoeding is als vervanging van de kantonrechtersformule met de WWZ in 2015 geïntroduceerd en bedraagt een derde maandsalaris per gewerkt jaar bij een dienstverband tot 10 jaar en een half maandsalaris per gewerkt jaar voor ieder jaar dat het dienstverband langer heeft geduurd dan 10 jaar. De maximale transitievergoeding bedraagt € 77.000. Voor 50-plussers geldt -tot 2020- een hogere transitievergoeding. De transitievergoeding is wettelijk verplicht.

In de praktijk leidt de wet er toe dat werkgevers de arbeidsovereenkomst van langdurig zieken in stand houden, zodat er een slapend dienstverband ontstaat. Er wordt geen arbeid verricht en geen loon betaald.

Compensatie

Minister Asscher wil werkgevers compenseren voor het betalen van transitievergoedingen bij het eindigen van arbeidsovereenkomsten met langdurig arbeidsongeschikte werknemers. Deze werknemers zullen hun recht op een transitievergoeding behouden, maar de werkgevers zullen hiervoor worden gecompenseerd vanuit het Algemeen Werkloosheidsfonds. De minister heeft aangekondigd dat deze wet vermoedelijk per 1 januari 2019 zal ingaan. Het wetsvoorstel voorziet ook in ontslagvergoedingen die zijn betaald in de periode tussen 1 juli 2015 en de inwerkingtredingsdatum van de wet.

Zolang de wet nog niet in werking is getreden, zal een slapend dienstverband van een langdurig arbeidsongeschikte werknemer voor sommige werkgevers aantrekkelijk blijven.

Met vragen over ontslag en ziekte helpen we u graag verder. Neem dan contact op met een van onze loonadviseurs.

28 maart 2017
Geplaatst in: Lansigt