Crypto-inkeerders

De staatskas is de afgelopen jaren goed gevuld door zogenoemde ‘zwartspaarders’. Opgejaagd door de belastingdienst met het risico op ontdekking van buitenlandse bankrekeningen maakten zij gebruik van de inkeerregeling. Een regeling die het mogelijk maakte om zonder sancties alsnog vrijwillig aangiften te verbeteren. Per 1 januari 2018 is deze regeling voor buitenlands vermogen afgeschaft.                           

Maar hoe zit het nu met cryptospaarders? In 2008 lanceerde een onbekend persoon de Bitcoin. Een digitaal netwerk om onderling betalingen te verrichten zonder tussenkomst van een bank of overheid. Sindsdien zijn er meer van dit soort digitale valuta op de markt gekomen, ook wel cryptomunten genoemd. Deze valuta vertegenwoordigen een bepaalde waarde waarmee digitaal betalingen kunnen worden gedaan. En net als bij ‘gewone’ valuta kan ook hier koerswinst (of verlies) worden behaald. Door de toegenomen vraag naar digitale valuta zijn de koersen de afgelopen periode sterk gestegen. De koers kan per dag zomaar enkele honderden euro’s stijgen of dalen. En dat trekt speculanten!

Elk jaar moeten we in de inkomstenbelasting onze bezittingen opgeven. Ondanks dat cryptomunten nog niet worden aangemerkt als een wettig betaalmiddel horen deze daar ook bij, ze moeten worden opgegeven als overige bezittingen. De afgelopen jaren was niet voor iedereen duidelijk dat cryptovermogen ook moest worden aangegeven maar inmiddels heeft de belastingdienst daar duidelijkheid over gegeven.

Maar omdat cryptomunten bestaan zonder tussenkomst van een bank of overheid ligt het risico op ontduiking op de loer. Alleen de cryptospaarder zelf heeft de controle over zijn cryptovermogen. En precies nu de cryptovaluta zo in opkomst zijn is de inkeerregeling afgeschaft. Als een belastingplichtige eenmaal is begonnen met het buiten de aangifte houden van zijn cryptovermogen kan het niet de bedoeling zijn dat deze zich genoodzaakt voelt om door te gaan met het ontduiken van belastingen vanwege de potentiële straf die hem te wachten staat als hij besluit dit vermogen alsnog aan te geven.

De inkeerregeling werd gebruikt bij de jacht op zwartspaarders met buitenlandse rekeningen. Maar waar valt cryptovermogen eigenlijk onder? Kunnen we stellen dat door het grenzeloze karakter van dit vermogen geen sprake is van buitenlands vermogen? Dan zou namelijk alsnog de inkeerregeling kunnen worden toegepast want die is ‘alleen maar’ afgeschaft voor buitenlands vermogen. Het wordt tijd dat daar duidelijkheid in komt.

Persoonlijk denk ik dat toekomstige crypto-inkeerders juist moeten worden gestimuleerd om hun aangiften vrijwillig te verbeteren. Niet alleen omdat dit de staatskas ten goede komt maar ook als motivatie om te voorkomen dat zij bezwijken onder het gewicht van het zwaard van Damocles dat boven hun hoofd hangt vanwege een potentiële straf.