In mijn vorige blog hield ik een pleidooi voor de mkb'er. Ik sprak de wens uit dat het toen nog te vormen kabinet wat zou gaan doen aan de flexibilisering van de arbeidsmarkt en het beperken van de doorbetalingsverplichting bij ziekte.   Natuurlijk weet ik ook wel dat het aantal lezers van mijn blog wellicht te beperkt is om te denken dat de onderhandelaars van het inmiddels gevormde kabinet mijn wensen gelezen hebben. Het besluit dat de doorbetaling bij ziekte beperkt wordt, schrijf ik zeker niet op mijn eigen succeslijstje. Net als de verruiming van de grondslagen voor ontslag en het feit dat de werkgever weer over een periode van drie jaar een tijdelijk contract mag geven, ook niet mijn verdiensten zijn. Helaas blijft de wirwar van belastingtoeslagen nog bestaan en van de afschaffing van de dividendbelasting zal het mkb niet profiteren.   Er zit een kloof tussen wat de wetgever beoogt en wat in de praktijk van de ondernemer plaatsvindt. Waar de regering blijft hameren op het zoveel mogelijk in vaste dienst nemen van werknemers, wordt de werkgever - en dan met name de mkb'er - geconfronteerd met steeds kortere cycli van producten en technieken. Lees het artikel over het mkb in de zomereditie van ons magazine Sigt er nog maar eens op na. Die korte cycli staan haaks op het wensdenken van het kabinet. Bovendien lijkt de regering te vergeten dat ondernemen ook te maken heeft met het nemen van gecalculeerde risico’s. Ik vind dat jammer, maar raak er niet door van de wijs.   De mkb'er heeft altijd aangetoond over veerkracht, creativiteit en vooral lef te beschikken. Deze eigenschappen, aangevuld met een flinke dosis eigenwijsheid, zorgt ervoor dat het mkb echt wel fit blijft. Ik ben en blijf er trots op dat Lansigt zoveel mkb'ers mag helpen om met die veerkracht, creativiteit en lef ondernemingen te leiden waarin werknemers, uitzendkrachten en zzp'ers allen gewaardeerd worden. Daar is geen kabinetsbeleid voor nodig.    Pieter van der Kwaak RA algemeen directeur

13 december 2017
Geplaatst in: Blogs